مقالات دیزل ژنراتور, مقالات فنی و آموزشی

راهنمای کامل نصب و راه اندازی دیزل ژنراتور (مراحل + نقشه)

راهنمای کامل نصب و راه اندازی دیزل ژنراتور (مراحل + نقشه)
آنچه در این نوشته خواهید خواند

نصب و راه اندازی دیزل ژنراتور به صورت اصولی و درست، دارای تاثیری مستقیم بر روی میزان راندمان دستگاه دارد. بنابراین باید این را بدانید که قبل از نصب یک ژنراتور دیزلی باید تمامی استانداردهای لازم رعایت شود. در ادامه تمامی نکات لازم در مورد طریقه نصب و راه اندازی دیزل ژنراتور را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

توصیه‌های ایمنی پیش از نصب دیزل ژنراتور

مهم‌ترین نکته در نصب و راه‌اندازی ژنراتور دیزلی، آگاهی از نوع دستگاه مورد استفاده است. نوع سیم‌کشی در ژنراتورهای تک‌فاز با سه‌فاز کاملاً متفاوت است؛ بنابراین پیش از نصب باید با نحوه کارکرد دستگاه آشنا شوید. سایر نکات مهم در این زمینه عبارتند از:

  • از شرکت‌ها و متخصصان مربوطه، دستورالعمل دقیق نصب دستگاه را درخواست کنید. در صورت امکان، بخواهید تا یک کارشناس یا تکنسین مجرب برای نصب اعزام شود.

  • با تجهیزات الکتریکی و نحوه اتصال آن‌ها به مدار برق آشنا شوید. حداکثر باری که دستگاه قادر به تأمین آن است، مشخص گردد. اعمال فشار بیش از حد و استفاده از توان بالاتر از ظرفیت دستگاه، موجب فشار و گرمای بیش از حد شده و خطر آتش‌سوزی ایجاد می‌کند.

  • مسیر انتقال سوخت به ژنراتور باید ایمن باشد. در صورت استفاده از لوله‌های انتقال بنزین یا گازوئیل، لوله‌ها باید عایق‌بندی شوند.

  • برای جلوگیری از برق‌گرفتگی، یک سیم ارت به دستگاه متصل کنید.

  • پیش از راه‌اندازی دیزل، اطمینان حاصل کنید که مخزن سوخت دارای الکتریسیته ساکن نیست.

نکات ایمنی و مراحل نصب و راه‌اندازی دیزل ژنراتور

در این بخش، به توصیه‌های کلیدی ایمنی برای نصب و راه‌اندازی دیزل ژنراتور می‌پردازیم.

نکات ایمنی پیش از نصب و حین راه‌اندازی

  • تمامی افرادی که در زمینه نگهداری، تعمیر، نصب و راه‌اندازی دستگاه فعالیت می‌کنند باید دارای تجربه، تخصص و مهارت کافی بوده و با کلیه مقررات محلی و قوانین جاری آشنا باشند.

  • روی کلیه صفحات الکتریکی، روغنی و سوختی، تمام علائم هشداردهنده درج شود.

  • در فضای اطراف دستگاه، تجهیزات اطفای حریق به میزان کافی پیش‌بینی شود.

  • پیش از جابجایی و بارگیری دستگاه، از سالم بودن تجهیزات بارگیری اطمینان حاصل کنید تا از آسیب به دستگاه یا افراد جلوگیری شود. توصیه می‌شود از تسمه‌های استاندارد و محکم و وسایل مناسب استفاده گردد.

  • محل استقرار دستگاه باید دارای راه‌های خروج اضطراری مناسب باشد.

  • روی بخش‌های متحرک دستگاه، حتماً از گارد و محافظ مناسب استفاده شود.

  • در اطراف دستگاه، مهارهای استاندارد و کاربردی نصب گردد.

  • دمای گازهای خروجی دستگاه بین ۴۵۰ تا ۵۵۰ درجه سانتی‌گراد است؛ بنابراین لوله‌های اگزوز باید عایق‌کاری حرارتی مناسبی داشته باشند.

  • در اتاق دستگاه از نچکیدن سوخت و روغن اطمینان حاصل کنید، زیرا نشتی می‌تواند باعث آتش‌سوزی شود.

  • سوخت دیزل باید با نهایت احتیاط حمل شود، چراکه خطر آتش‌سوزی دارد.

  • برای جابجایی و بلند کردن دستگاه، جرثقیل باید ظرفیت متناسب با وزن دستگاه و فاصله از محل تخلیه را داشته باشد. کارشناسان می‌توانند ظرفیت مورد نیاز را محاسبه کنند.

  • تمام ابزارهای فلزی را دور از باتری‌های بدون پوشش نگه دارید.

  • استعمال دخانیات در مجاورت مخازن سوخت و گاز کاملاً ممنوع است.

  • مایع خنک‌کننده و روغن موتور باید در شرایط خاص و در محل تعیین‌شده، دور ریخته شوند.

  • محل نصب باید به گونه‌ای باشد که هواکش‌های ورودی و خروجی توسط برگ درختان یا سایر اشیا مسدود نشوند.

مراحل نصب و راه‌اندازی

ممکن است تصور کنید راه‌اندازی دستگاه‌های صنعتی مانند وسایل خانگی ساده است، اما اینگونه نیست. برای نصب دیزل ژنراتور، ابتدا چک‌لیست راه‌اندازی و نقشه سیم‌کشی بررسی می‌شود. مسیر جریان هوا باید به گونه‌ای باشد که هوا از سمت ژنراتور وارد و از سمت رادیاتور موتور دیزل خارج شود؛ زیرا دمای ژنراتور همواره پایین‌تر از موتور دیزل است و این امر به جذب گرما کمک می‌کند.

موتور دیزل از نوع احتراق داخلی است و در صورت عدم رعایت نکات ایمنی نصب، احتمال آتش‌سوزی وجود دارد. پس از رعایت کلیه نکات ایمنی، مراحل راه‌اندازی مولد برق اضطراری به شرح زیر است:

۱. دستگاه با جرثقیل به محل مورد نظر منتقل می‌شود و باید کاملاً پوشانده شود تا آب به داخل آن نفوذ نکند.
۲. دستگاه روی فونداسیون کاملاً تراز و خشک قرار می‌گیرد. برای دستگاه‌های پرتوان، فونداسیون سیستم خنک‌کننده باید جداگانه ساخته شود.
۳. ارتفاع محل نصب بر توان دستگاه تأثیر می‌گذارد. حتماً کاتالوگ دستگاه مطالعه شود؛ در ارتفاعات بالا، دما کاهش یافته و ممکن است نیاز به استفاده از ضدیخ باشد.
۴. در صورت نصب داخل اتاق، دستگاه باید طوری قرار گیرد که هوا از انتهای آلترناتور به سمت اگزوز جریان یابد. می‌توان از فن آکسیال و توری هوا استفاده کرد؛ فن در عقب دستگاه و توری در سمت اگزوز نصب شود.
۵. پس از استقرار و مهار دستگاه روی زمین با بولت و سیستم لرزه‌گیر، لوله‌کشی اگزوز انجام می‌شود. لوله اگزوز بهتر است رو به بالا باشد و هر ۶ تا ۱۰ متر در مسیر افقی، یک حلزونی انعطاف‌پذیر (ترجیحاً بعد از صدا خفه‌کن) نصب شود تا نوسانات دمایی کاهش یابد.
۶. مخزن سوخت برای دستگاه‌های تا توان ۵۵۰ کیلوولت‌آمپر معمولاً درون شاسی تعبیه می‌شود.

شرایط محل نصب دیزل ژنراتور

  • کاهش آلودگی صوتی اولویت اول است؛ توصیه می‌شود برای دستگاه «کانوپی» (اتاقک عایق صدا) ساخته شود.

  • دستگاه باید از باد، باران و سقوط اشیا محافظت شود. در صورت ساخت اتاقک، دستگاه باید حداقل یک متر با هر دیوار فاصله داشته باشد.

  • فضای کافی برای تهویه جهت خروج دودهای سمی ناشی از احتراق در نظر گرفته شود. بهتر است اگزوز به لوله‌های تهویه متصل گردد.

  • بتن‌ریزی محل نصب (فونداسیون) بسیار مهم است. فونداسیون باید از هر طرف ۴۰ تا ۵۰ سانتی‌متر از دستگاه بزرگ‌تر بوده و دستگاه ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر از کف فونداسیون فاصله داشته باشد. دستگاه باید به زمین پیچ شود.

  • محل نصب در مسیر جریان آب (پمپ چاه، ناودان، آبپاش‌ها) نباشد. حتی در صورت وجود لوله‌های آب زیر فونداسیون، فونداسیون باید بسیار مقاوم ساخته شود.

  • ورود هرگونه مواد ضایعاتی، برگ، گرد و غبار یا نخاله به داخل دستگاه یا لوله اگزوز و مسیر تهویه می‌تواند باعث افزایش حرارت و آتش‌سوزی شود.

اصول سیم‌کشی و کابل‌کشی دیزل ژنراتور

  • استفاده از نمادها و علائم استاندارد الکتریکی

  • مشخص کردن ولتاژ، جریان و توان هر بخش روی نقشه

  • گروه‌بندی منطقی اجزا

  • استفاده از جداول و راهنما

  • رعایت کابل‌رنگی استاندارد (مشکی: نول، قرمز: فاز، سبز-زرد: ارت)

  • ترسیم در مقیاس مناسب

  • درج اطلاعات تکمیلی (نوع و سایز کابل، مشخصات تجهیزات حفاظتی)

  • نمایش دقیق مسیر کابل‌ها و سیم‌ها روی نقشه

انتخاب سیستم تهویه ورودی و خروجی

سیستم تهویه مناسب بر اساس عواملی مانند اندازه و محل دستگاه، شرایط آب‌وهوایی، بار حرارتی و نیازهای پروژه انتخاب می‌شود و شامل محاسبات بار حرارتی، تهویه مکانیکی، تهویه طبیعی یا روش‌های ترکیبی است.

نکات ضروری در طراحی تابلو برق اضطراری

  • نصب محکم شمش‌ها و مقره‌ها

  • استفاده از ورق روغنی با ضخامت مناسب برای بدنه

  • نصب دقیق تجهیزات روی اسکلت و سینی‌ها

  • استفاده از قلاب مناسب برای حمل آسان

  • نام‌گذاری تمام تجهیزات با پلاک

  • سهولت در بازرسی، توسعه و تعمیرات

  • تفکیک محل ورود و خروج کابل‌ها

  • رعایت دقیق موقعیت نصب اجزا طبق نقشه

  • قرار گرفتن تجهیزات اندازه‌گیری در قسمت جلو و بالای تابلو

  • انتخاب پیچ و مهره متناسب با نیروهای دینامیکی

طراحی اتاق و فونداسیون

  • محل خاک‌برداری تا رسیدن به خاک غیرنباتی ادامه یابد.

  • لایه بتن حداقل ۱۰ سانتی‌متر برای فونداسیون ریخته شود.

  • ابعاد خاک‌برداری حداقل ۱۰ سانتی‌متر از ابعاد فونداسیون بزرگ‌تر باشد.

  • ابعاد فونداسیون از هر بعد دستگاه حداقل ۴۰ تا ۵۰ سانتی‌متر بزرگ‌تر در نظر گرفته شود.

  • فونداسیون باید سازه‌ای اصولی، محکم، خشک، صاف و مسطح بوده و وزن دستگاه، حرارت تولیدی، نگهداری وزن، تراز بین قطعات و جذب ضربات را تأمین کند.

نصب و طراحی سیستم اگزوز

  • پیش از جوشکاری لوله‌های اگزوز، اتصالات کابل باتری‌ها را جدا کنید.

  • خروجی اگزوز موتور (توربو شارژ) با یک فلکسیبل فولادی ضدزنگ حداقل ۶۰ سانتی‌متری به منبع اگزوز متصل شود. از فلکسیبل به عنوان زانویی یا جبران‌کننده اشتباهات لوله‌کشی استفاده نکنید.

  • لوله‌ها و سایلنسر اگزوز باید با اتصالات نسوز مهار شوند تا وزن اضافی به منیفولد و توربوشارژ آسیب نرساند.

  • منبع اگزوز تا حد ممکن نزدیک به موتور نصب شود تا سریعاً گرم شده و از خوردگی ناشی از میعان گازها و آلودگی صوتی کاسته شود.

  • قطر لوله اگزوز باید برابر یا بزرگ‌تر از قطر خروجی موتور باشد. در مسیرهای افقی هرگز از لوله‌های کوچک‌تر استفاده نکنید. لوله‌های بسیار بزرگ نیز باعث کاهش سرعت خروج گاز و افزایش خوردگی می‌شوند.

  • از عایق‌کاری حرارتی منبع و لوله‌های اگزوز برای جلوگیری از انتقال حرارت، سوختگی، فعال شدن کاذب سیستم‌های اعلام و اطفای حریق و کاهش خوردگی استفاده کنید. مسیر اگزوز حداقل ۲/۳ متر از کف زمین فاصله داشته باشد.

  • از عایق‌کاری منیفولد اگزوز و توربوشارژ خودداری کنید.

  • خروجی اگزوز نباید به سمت ورودی هوای ساختمان‌های مجاور یا مواد قابل اشتعال باشد. بهتر است خروجی اگزوز عمودی، همجهت با باد و همجهت با خروجی رادیاتور انتخاب شود تا از ورود دود به داخل اتاق جلوگیری گردد.

  • از لوله‌های گالوانیزه برای سوخت استفاده نکنید مگر با چک مداوم اتصالات و خوردگی. لوله‌های مسی نیز با گازوئیل واکنش داده و نشتی می‌دهند.

  • پس از نصب مخزن سوخت، تنظیمات خنک‌کننده انجام شود. در رادیاتور جدا، رادیاتور در ارتفاع ۵ سانتی‌متری از پایه موتور و حداکثر ۱۰ متری موتور نصب می‌شود. در رادیاتور با تحریک در موتور اصلی، ارتفاع تا ۱۰ متر مجاز است.

  • ترموستات باید حین نصب و راه‌اندازی کار کند؛ هرگز بدون ترموستات استارت نزنید.

  • نصب باتری: اگر عمر باتری بیش از شش ماه است، از باتری نو استفاده کنید.

  • روغن موتور پیش از روشن کردن چک شود؛ در ۱۰۰ ساعت اول کارکرد، روغن کاهش می‌یابد.

  • در مرحله آخر، کابل انتقال قدرت و سوئیچ‌های فرمان طبق کاتالوگ نصب شوند. سپس دستگاه برای چند ساعت در حالت بی‌باری کار کرده و سپس در مدار قرار گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *